Porady dla rodziców

JĘZYKOWE PRZEDSZKOLE
NIEPUBLICZNE

ul. Polna 5
32-300 Olkusz
tel. (32) 641 10 08

Porady dla rodziców

Drodzy Państwo.

Bardzo cieszymy się, że Państwa dziecko zostało przyjęte do naszego przedszkola. Doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, jak wielkim przeżyciem i dla dziecka i dla rodziców jest rozpoczęcie edukacji przedszkolnej. Ze swojej strony zrobimy wszystko, aby było to przeżycie miłe i jak najmniej stresujące.

Debiut w przedszkolu to niełatwa sprawa! Malucha czekają poważne zmiany w życiu. Ale to co nowe, wcale nie musi być niedobre do trudnych sytuacji trzeba poprostu dziecko i siebie przygotować. Dziecku, Rodzicom i sobie życzymy, aby ten pierwszy krok do samodzielności łączył się z miłymi przeżyciami.

CO NAM BĘDZIE POTRZEBNE DO PRZEDSZKOLA?

luźne spodnie lub spódnica z gumką, podkoszulek, bluza dresowa lub lekki sweterek czyli ubiór na cebulkę - ważniejsza wygoda od elegancji
pantofle - najlepiej na rzepy, kurtka z suwakiem, który łatwo się zapina
ubrania z rozciągliwymi dekoltami
majteczki i spodnie na zmianę (gdyby zdarzyła się wpadka)
podkoszulek do przebrania (gdy przy zupie zadrży ręka)
podpisana imieniem i nazwiskiem: ręczniczek, pościel (jasiek, koc obleczony w dużą poszwę)
duża paczka chusteczek
ukochany miś, dzięki któremu łatwiej będzie przeżyć rozstanie z mamą

NADAJĘ SIĘ NA PRZEDSZKOLAKA:

zostaję na trochę bez mamy
umiem się ubrać i rozebrać ( jeszcze nie całkiem samodzielnie )
umiem się sam załatwić i umyć ręce ( czasami ktoś mi pomaga )
sam jem ( chociaż nie robię tego szybko )
mówię zdaniami ( to nie jest największy problem, bo w przedszkolu się nauczę)

MOJE DZIECKO IDZIE DO PRZEDSZKOLA

Rodzice niepokoją się o:	O czym w związku z tym powinni wiedzieć:
1.leżakowanie	dzieci w przedszkolu nie są zmuszane do spania, zamiast ,,leżakowanie'' mówi się ,,odpoczynek'', podczas leżakowania panie włączają muzykę relaksacyjną, częste odbieranie dziecka przed leżakowaniem nie jest dobrym pomysłem, to tylko odwleka ten moment, który kiedyś musi nastąpić, panie w przedszkolu przedstawiają dzieciom odpoczynek, jako coś atrakcyjnego np. maluch będzie mógł zebrać siły na dalszą zabawę,
2.samoobsługę dziecka	umiejętność samoobsługi dziecka nie jest warunkiem przyjęcia do przedszkola, dziecko będzie się czuło bezpieczniej, wiedząc że samo potrafi np. zjeść, ubrać się, wakacje są dobrym momentem do nauki, uczenie się dziecka należy uatrakcyjniać, np. bawiąc się w przebieranie, naukę czynności należy rozłożyć - jednego dnia koncentrujemy się na wkładaniu spodni, drugiego na zapinaniu suwaka itp., należy dawać proste instrukcje słowne,
3.płacz dziecka przy rozstaniu	jest to naturalna, zdrowa reakcja dziecka na nową sytuację, dorosły powinien dać przyzwolenie na taki sposób okazywania lęku i smutku, trzylatek, który płacze, za chwile może się śmiać i dobrze bawić, dziecko wyczuwa niepokój dorosłego, dlatego ważne jest, by rodzic był spokojny, odprowadzając je do przedszkola, dziecku jest wtedy znacznie łatwiej.

W jaki sposób możemy pomóc dzieciom w przystosowaniu się do nowego środowiska?

Traktujmy chodzenie do przedszkola jako sprawę naturalną. Nie omawiajmy wszystkich problemów przy dziecku (płakało, nie chciało jeść...itd.), by nie wprowadzać atmosfery napięcia, niepewności.
Zadbajmy o to, by ranne pożegnanie odbywało się bez pośpiechu. Nie należy jednak (pomimo różnych opinii) przedłużać samego momentu rozstania. Nasz pobyt w sali też nie zmienia sytuacji. Dziecko na chwilę uspokaja się, a gdy nie widzi mamy (bo już wyszła), zaczyna ponownie płakać. Robią to i inne dzieci, które dotychczas były spokojne. Lepszym rozwiązaniem jest pozostawienie dziecka pod opieką nauczycielki. Na pewno zainteresuje ona malca czymś ciekawym, zachęci do wspólnej zabawy. Często płaczące dziecko po kilku minutach oswaja się z otoczeniem i zaczyna rozrabiać.
W swoim postępowaniu bądźmy konsekwentni. Jeżeli decydujemy, że dziecko będziemy odbierać o godz. 15.00, to przestrzegajmy tego ustalenia. Nie wprowadzajmy zmian, zabierając je z przedszkola po obiedzie o 12.30, bo np. może to zrobić babcia, która akurat jest na urlopie. Dzieci bardzo przeżywają takie zmiany i w sytuacji, gdy muszą ponownie zostać do 15.00, płaczą, nie chcą jeść czy też bawić się. Ciągle wyglądają przez okno i pytają:kiedy przyjdzie babcia?
Nie zamartwiajmy się o leżakowanie. (Nie wiem, co to będzie z leżakowaniem, bo moje dziecko tego nie lubi, w domu też nie śpi). Starajmy się wytłumaczyć, dlaczego potrzebny jest taki odpoczynek, że jest on krótki.
W sprawach jedzenia nie decydujmy za dziecko - Proszę nie dawać mojemu dziecku zupy mlecznej, jajek (itd.), bo nie lubi. Jeżeli nie ma żadnych przeciwwskazań lekarskich dotyczących danej potrawy, spróbujmy zachęcić do jej zjadania. Rada dla rodziców, by zachęcali dzieci do wspólnego przygotowywania np. kolacji. Bardzo smakują dzieciom kanapki samodzielnie przez nie udekorowane ogórkiem, szczypiorkiem, rzodkiewką. Często też dzieci zapominają, że nie lubią czegoś i w towarzystwie rówieśników zjadają wszystko. Domagają się, by rodzice wykonywali podobne potrawy w domu.
Wszelkie wątpliwości związane z przystosowaniem dziecka wyjaśniajmy z nauczycielkami danej grupy. Pytajmy je nie tylko: czy moje dziecko dzisiaj wszystko zjadło?, ale także o to, czy nawiązuje kontakt z rówieśnikami, czy radzi sobie z różnymi poleceniami, czy nie sprawia kłopotów wychowawczych.
Interesujmy się życiem w przedszkolu. Nie zastanawiajmy się tylko nad tym, czy dzieci dostaną paczki od Mikołaja tak jak w przedszkolu obok?, czy też jakie będą nagrody na zakończenie roku?. Jeżeli widzimy, że pobyt dziecka jest mało atrakcyjny - spróbujmy to zmienić, ofiarując swoją pomoc na przykład: - w wykonywaniu drobnych prac użytecznych na rzecz przedszkola, - w organizowaniu uroczystości (np.: Spotkanie przy choince, Dzień Dziecka), - przynosząc różnorodne materiały do prac plastycznych, itd. nauczycielki na pewno nie odrzucą przedstawionych im pomysłów uatrakcyjnienia pobytu dziecka w przedszkolu.
Nie nagradzajmy dziecka za pozostanie w przedszkolu, bo będzie to odbierać jako rekompensatę za ,,krzywdę'' jaka je spotyka.